اشم وهو وهیشتم استی

پس از ظهور پاک پیامبر ایرانی خدای یگانه به اهورامزدا موسوم شدو گروه پروردگاران عهد قدیم یا دیوها از گمراه کنندگان و شیاطین خوانده شده اند ولی کلمه دیو نزد کلیه اقوام هند و اروپایی به استثنای ایران همان معنی خود را حفظ کرده و دوا((deva در نزد هندوان تا به امروز به معنی خداست و در سانسکریت به معنی فروغ و روشنایی امده است.

چنانکه زئوس(zeusکه اسم خدای بزرگ یونانیان بوده و دئوس(deus)لاتینی که در فرانسه دییو(dieu)گویند جملگی یک کلمه است.

{عجیب انجاست که هندوان کلمه دیوانه را از فارسی گرفته و به همان معنی که ما استعمال میکنیم.استعمال میکنند.غافل از انکه این دشنام را از نام پروردگار انان ساخته ایم.}

در اوستا غالبا دیوها یا پیشوایان مذهبی که کرپان ها و کوی ها باشند.یکجا اورده شده اند. کوی ها و کرپان ها دو طبقه از پیشوایان مذهبی کیش اریایی قدیم بودند که مراسم دینی دیو ها را بجای میاوردند و زرتشت مکررا در اوستا از انان شکایت میکند که اسباب گمراهی مردم میباشند و به واسطه تعلیمات دروغین خویش انان را میفریبند.

اما لازم است در مورد پری ها مختصری متذکر شوم که:"پری در اوستا جنس مونث جادو است که از طرف اهریمن گماشته شده تا مزدیسنان را از راه راست منحرف سازد و از اعمال نیک بازدارد.چنانکه یک پری موسوم به خنه ثئپتی.گرشاسب را بفریفت. همچنین این پری ها در جزو لشکر اهریمن بر ضد زمین و گیاه و اب و ستوران و اتش درکارند.همین پری ها هستند که به شکل ستارگان دنباله دار با تیشتر-فرشته باران-در ستیزه و رزم اند تا تیشتر را از بارندگی بازدارند و زمین را از خشکسالی ویران کنند."